Als ik denk aan Enkhuizen

door Mosaicus (1920-2010)

Opgedragen aan allen, 
Wie fijne dingen opvallen 
Zowel binnen als buiten de wallen 

Dit is de naam van het boekje met ‘fijne mijmerrijmen’ of gedichten van dhr. Fok Bruijn, dat ik tegenkwam in ons archief. Het werd in 1980 gedrukt bij drukkerij Th. Visser, met tekeningen van dhr. Piet Molenaar bij de twintig gedichten. 

Wie was dhr. Bruijn? 
Hij werd geboren in 1920 aan de Molenweg. Hij volgde de ulo aan de Driebanen. Daarna ging hij werken in de tuin van Sluis en Groot aan het Kwakerspad. In de zomer altijd buiten en in de winter vaak op kantoor bezig met facturen schrijven. Hij leerde in zijn vrije tijd Italiaans en Zweeds. Daardoor verhuisde hij naar de correspondentie afdeling bij een zaadfirma. Vanwege de liefde voor zijn stad en de natuur ging hij gedichten schrijven. De eerste verschenen in het personeelsblad Mozaïek van Royal Sluis, onder de naam Mosaïcus. 

Gedicht Dijk-Dicht 
In het midden van het boekje vind ik zijn eerste gedicht, dat als uitnodiging gebruikt is bij de opening van de weg Enkhuizen – Lelystad op 14 december 1976. Dhr. Molenaar tekende de dijk op de voorkant en een schip onderweg naar Enkhuizen op de achterkant. Beiden werden uitgenodigd om bij de opening aanwezig te zijn, die werd verricht door Z.K.H. Prins Claus. De tweede strofe van het lange gedicht begint met ‘En wéér, als langs een lange liniaal getrokken ligt dwars door het meer een brede metersdikke dam.’ Ik realiseer me dat dit alweer bijna 50 jaar geleden is. 

Aankondiging boek verkoop in de krant 
In de Enkhuizer Courant van 22 maart 1980 zie ik een foto van dhr. Bruijn, terwijl hij zijn boek vastheeft, met het onderschrift ‘Recht uit het hart’. Hij haalde zijn inspiratie uit de stad en streek waar hij opgroeide en hij probeerde dit op te schrijven. Uit zijn gedichten lees je dat hij een goed observator was. Zijn vele buiten zijn, afgewisseld met het schrijven binnen, geeft ons een mooie kijk op hoe Enkhuizen en omgeving veranderde. Hij wist dit met gevoel vast te leggen in zijn verzen. Om zijn boeken verkocht te krijgen ging hij zelf bij mensen langs om ze enthousiast te maken. Dit is hem goed gelukt, veel is op die manier in de boekenkasten van Enkhuizers terecht gekomen. De niet verkochte boeken zijn uiteindelijk bij de familie terecht gekomen. Een mooie herinnering aan een man, vader, opa en overgrootvader, die hart had voor zijn stad.

Charissa Franke-Roskam
Archiefcollectief